احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫کارت واکسن بود؟
‫نه
‫حالا چیکار کنیم؟
‫چی شده؟
‫چرا رنگت پریده؟
‫من خوبم
‫راستش رو بگو
‫زامبی شدی؟
‫آره، زامبی شدم
‫نمی‌خواست بهمون بگه!
‫نه! می‌خواستم بگم
‫تازه، می‌دونم کی منو زامبی کرد
‫پس بیا دخلش رو بیاریم
‫تو نفر بعدی‌ای
‫- برو اون زامبی رو بکش ‫- چی؟
‫یکی دیگه رو بفرست بکشه
‫این هنوز بچه‌ست
‫نه، لازم نیست تو جایی بری
‫ولی اینجوری در حق کسایی که ‫کارت شاتگان‌شون رو استفاده کردن اجحاف میشه
‫فکر کردی کسی اینجا ‫خوشش میاد آدم بکشه؟
‫نباید همدیگه رو بکشیم
‫اونوقت تو چی؟
‫تو تابحال کسی رو تو بازی نکشتی؟
‫تا بقیه رو قربانی نکنیم زنده نمی‌مونیم
‫برو
‫نه ‫آریسو!
‫- عوضی! ‫- جلوش رو بگیرید!
‫اگه این کارو نکنی،
‫بهش شلیک می‌کنیم
‫این کارو نکن
‫خواهش می‌کنم، ایکنو
‫باید یه راه دیگه‌ای هم باشه
‫کارت‌های خود را رو کنید
‫متأسفم
‫« آلیس در سرزمین مرزی » ‫« فصل سوم: قسمت سوم »
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫متأسفم
‫چهار دور باقی مانده
‫لطفاً رقیبِ انتخابی خود را لمس کنید
‫خیلی لفتش دادی!
‫می‌دونم
‫تمومش کردی؟
‫آره
‫آفرین بهت
‫یه دور تشویقش کنید! یالا!
‫باریکلا
‫نوبه کجاست؟
‫گفت الان برمی‌گرده
‫نوبه؟
‫- هی! ‫- اینجا رو
‫ولم کنید!
‫این اون بچه‌ی لوس رو زامبی کرد
‫بچه‌ی لوس؟
‫منظورت نوبه‌ست؟ ‫خودشه
‫نوبه...
‫کجا رفت؟
‫دیدم تنهایی داره قدم می‌زنه
‫اون حرومی
‫بیاریدش اینجا!
‫- باشه ‫- حله
‫زامبی‌ها دارن خودشون رو مخفی می‌کنن
‫مثل اون حرومی، ماساتو، ‫و اون بچه‌ی لوس، نوبه
‫ممکنه زامبی‌های بیشتری بین خودمون باشن
‫حق با توئه
‫به چند نفرتون مشکوکم
‫نه
‫من نیستم
‫اون مواد مصرف می‌کنه و
‫این حالش به خاطر ترک مواده
‫اونی که این آتیش‌ها از گورش بلند میشه چی؟ ‫ری، اونم زامبیه
‫حالا که دارم بهش فکر می‌کنم، ‫این دور و ورها ندیدمش
‫شاید جاسوس زامبی‌ها باشه
‫چی؟
‫واقعاً کارتِ واکسن داره؟
‫اگه همه‌ش دروغ باشه چی؟
‫اگه اومده باشه اینجا تا ‫تعداد بیشتری رو زامبی کنه چی؟
‫دیگه چیزی تا پایان بازی نمونده
‫بیا شر زامبی‌ها رو کم کنیم
‫به همه‌شون شلیک می‌کنیم
‫نه، ولم کن
‫درد می‌گیره!
‫هی! ‫وایسا!
‫داره فرار می‌کنه!
‫هی!
‫دنبالت می‌گشتم. ‫یه لطفی در حقم می‌کنی؟
‫چی شده؟
‫میشه کارت واکسنت رو ‫روی من استفاده کنی؟
‫اون اینجاست
‫فرار نکن!
‫بس کنید!
‫- بلند شو ببینم! ‫- سه دور تا پایان بازی
‫لطفاً رقیبِ انتخابی خود را لمس کنید
‫این زامبی‌ها رو...
‫تیکه پاره‌شون کن!
‫پاشو
‫لطفاً کارت‌های خود را بازی کنید
‫نوبه
‫تو زامبی‌ای
‫چی؟
‫معلومه
‫گوش کن
‫مو به مو کاری که میگم رو انجام بده
‫متأسفانه زامبی‌ها بیشتر از ‫چیزی که تصورش رو می‌کردید پخش شدن
‫به نفعته زامبی باشی
‫از کجا می‌دونی؟
‫آدم‌ها احساس و عاطفه دارن و
‫همین باعث میشه ‫کشتن دیگران براشون سخت باشه
‫از طرفی هم، دلشون نمی‌خواد ‫از کارتِ ارزشمندِ واکسن استفاده کنن
‫بنابراین زامبی‌ها به سرعت تکثیر میشن
‫در حالی که بازیکن‌ها ‫از کارت‌هاشون استفاده نمی‌کنن
‫وقتی که تبدیل به زامبی شدی،
‫دیگه دلیلی نداره که ‫از کارت زامبیت استفاده نکنی
‫زمانی که بازی شروع شد ‫چهارتا زامبی وجود داشت
‫اگه طبق انتظار، ‫زامبی‌ها به شکل تصاعدی بیشتر شن،
‫اونوقت طی سه دور اونا تبدیل به
‫اکثریت بازیکن‌ها میشن
‫متوجه نیستی که قدرت دست کدومه؟
‫واقعاً فکر کردی که...
‫باور می‌کنم؟
‫اینش دیگه به خودت مربوطه
‫یا من الان می‌میرم و ‫تو هم آخر بازی می‌میری،
‫یا معامله رو قبول می‌کنی، ‫زامبی میشی و زنده می‌مونی
‫کارت‌های خود را رو کنید
‫متأسفانه نمی‌تونم قبول کنم
‫ماساتو
‫- دیر رسیدیم ‫- فایده‌ای نداره
‫ری جونش در خطره
‫- دیگه تمومه! ‫- نوبه
‫- کارم تمومه! ‫- نوبه!
‫کاری که گفتم رو انجام بده
‫حالا برنده می‌شیم
‫دیگه داریم...
‫زیادی کشش می‌دیم
‫زامبی‌ها می‌خوان ما رو بکشن ‫چون ما هم‌تیمی‌شون رو کشتیم
‫ولی تو این بازی ‫زامبی‌ها نمی‌تونن آدم‌ها رو بکشن
‫اگه می‌خوای بمیری، ‫برو زامبی شو
‫دیگه عقل سلیمی براشون نمونده. ‫دارن دیوونه میشن
‫نوبه! نوبه!
‫بیا اینجا. بجنب!
‫چی شد؟
‫خوب گوش کنید
‫مشکل چیه؟
‫گول خوردم
‫ری
‫زنده‌ای
‫دو دور تا پایان بازی
‫- لطفاً رقیبِ انتخابی خود را... ‫- پیداشون کنید!
‫چرا منو انتخاب کردی؟
‫به نظرت کدوم تیم برنده میشه؟
‫زامبی‌ها
‫از اولش هم همین باور رو داشتی؟
‫آره خب
‫یا زامبی‌ها طی ‫رشد تصاعدی خودشون برنده میشن،
‫یا آدم‌ها وحشت می‌کنن و ‫با کشتنِ کلی زامبی می‌برن
‫از این دو حالت خارج نبود
‫ری ‫چیه؟
‫تو واقعاً...
‫زامبی نیست، درسته؟
‫لطفاً کارت‌های خود را بازی کنید
‫اگه زامبی بودی،
‫چرا باید دیواری از اعتماد می‌ساختی؟
‫هدفت از این کار چی بود؟
‫اگه کسی با کارت واکسن ‫نجاتت نمی‌داد، می‌مردی
‫فکر کردی ملت ‫از سر لطف و محبت‌شون نجاتت میدن؟
‫یه آدم راهبردشناس مثل تو ‫زندگیش رو پای نقشه‌ای که
‫وابسته به لطف و ‫محبت دیگرانه به خطر نمیندازه
‫که اینطور!
‫ولی اگه واقعاً زامبی نیستی،
‫پس نقشه‌ات مو لا درزش نمیره
‫واقعاً همچین چیزی ممکنه؟
‫حتی اگه کارت زامبی نداشته باشی،
‫تا وقتی که همه استدلالت رو باور کنن و ‫اعتمادشون رو جلب کنی،
‫پس، آره، ممکنه
‫دیواری از اعتماد که ‫پایه‌هاش رو یه دروغ تشکیل داده
‫ولی اعتماد زمانی شکل می‌گیره که ‫مردم حرفت رو باور کنن
‫متوجه‌ی منظورت شدم
‫واسه همین تونستی از ‫بازی با ایکنو جون سالم به در ببری
‫ایکنو از کارت شاتگان استفاده کرد، مگه نه؟
‫ولی تو نمردی
‫چون زامبی نیستی
‫کارت‌های خود را رو کنید
‫خب؟
‫چرا اومدی با من بازی کنی؟
‫اومدم نجاتت بدم، ری
‫زامبی؟
‫اونوقت منو باش که فکر می‌کردم ‫آدم‌هایی مثل تو دروغ تو کارشون نیست
‫حالا تو هم زامبی هستی
‫اگه باور داشتی که زامبی‌ها برنده میشن،
‫چرا خودت زامبی نشدی؟
‫فکر می‌کردم زامبی‌ها برنده شن، ‫ولی مطمئن نبودم
‫وقتی اعتمادشون رو جلب کردم، ‫فکر می‌کردم آدم‌ها برنده میشن
‫واسه همین این کارو کردم
‫ولی مطمئن نبودم، ‫واسه همین منتظر موندم ببینم چی میشه
‫وقتی ایکنو و اون ملیجک‌هاش رو دیدم،
‫کم‌کم به فکر فرو رفتم که...
‫شاید تو این بازی ‫قساوت انسان برنده شه
‫اما، آریسو
‫بازی با تو منو قانع کرد
‫مرسی
‫دور نهایی آغاز می‌شود
‫بهتره دست بجنبونیم
‫از کِی زامبی‌ای؟
‫از اولش
‫کارت رو خوب بلدی
‫ناتسو!
‫- شیون! ‫- آریسو!
‫طبق صحبت‌های نوبه، زامبی شدم
‫همه می‌تونیم توی دور بعد زامبی بشیم
‫نوبه کجا رفت؟
‫رفت تتسو رو پیدا کنه
‫گندش بزنن
‫تتسو!
‫خواهش می‌کنم
‫یه لحظه گوش بده
‫بذار برم!
‫- کسی نیست؟ ‫- نه
‫آهای! اینجا!
‫هی، بیا بریم
‫برو دنبال‌شون!
‫وایسا!
‫- دیگه وقتی نمونده. تتسو رو پیدا کن ‫- باشه
‫تتسو!
‫اون اینجاست!
‫از اینطرف!
‫زود! اون اینجاست!
‫لطفاً رقیبِ انتخابی خود را لمس کنید
‫نوبه، دور آخر داره شروع میشه!
‫دیگه کارت شاتگان نداری. ‫بیا بازی کنیم!
‫کارت‌های خود را رو کنید
‫تتسو
‫تتسو!
‫بعداً بهت توضیح میدم
‫گندش بزنن
‫چیزی نیست، کازویا
‫نجاتت دادم
‫چی؟
‫دور نهایی به اتمام رسید
‫نتایج نهایی
‫زامبی‌ها:
‫۳۲
‫انسان‌ها:
‫۱۳
‫برنده: زامبی‌ها
‫ایول!
‫موفق شدیم!
‫خدایا شکرت
‫تیم انسان‌ها با ۱۳ بازیکن حذف شدند
‫خدایی؟
‫ایول!
‫برنده شدیم
‫باهامون بیا
‫« لطفاً ۱۶ کیلومتر به جنوب غربی برید »
‫« بازی در غروبِ دو روز بعد برگزار خواهد شد »
‫عذاب وجدان نداشته باش
‫ندارم
‫بازیه دیگه
‫درسته
‫یکم بخوابیم
‫فردا دیگه موهات اینقدر شلخته نیست
‫مرسی، آبجی بزرگه
‫من آبجیت نیستم
‫اون چیه؟
‫آریسو نمی‌خوابه؟
‫شرط می‌بندم داره به زنش فکر می‌کنه
‫حسودیم میشه
‫همسر من منتظره تقی به توقی بخوره ‫تا پاشه کتکم بزنه و بددهنی کنه
‫خدا می‌دونه چقدر آرزو کردم ‫خبر مرگش رو برام بیارن
‫حتماً حس قشنگیه که ‫یکی رو با تمام وجودت دوست داشته باشی
‫هی!
‫- بس کن! ‫- لعنتی!
‫- آریسو... ‫- امشب میای؟
‫چی شده؟
‫کجایی؟
‫آریسو...
‫بله؟
‫میام دنبالت
‫یوساگی؟
‫متأسفم ‫یوسا...
‫متأسفم، بابا
‫توی خوابم
‫حس می‌کنم که بابام پیشمه
‫می‌خوام باز ببینمش
‫همین که بابام رو ببینم کافیه
‫حتی اگه کابوس باشه
‫بابا، خواهش می‌کنم
‫بابا، خواهش می‌کنم نرو!
‫نرو!
‫یه سؤالی در مورد بابات دارم
‫کمکم می‌کنی؟
‫اگه بابام تو خوابمه،
‫حتی اگه کابوس هم باشه،
‫می‌خوام توی اون کابوس کنارش باشم
‫شوخیت گرفته؟
‫مراقب باش!
‫مردم سپرت نیستن!
‫سنگ خودتو به سینه بزن
‫برو کنار!
‫بیا اینطرف
‫ریوجی، دنبالم بیا
‫باورم نمیشه با این وضع بازم زنده موندی
‫تونستم تمومش کنم. ‫البته دست‌تنها نبودم
‫یوساگی، تو ورزشکاری چیزی هستی؟
‫نه
‫واسه تفریح کوهنوردی می‌کنم
‫حس می‌کنم قبلاً دیدمت
‫یوساگی اسمته، درسته؟ ‫لقبت که نیس؟
‫یوساگی ‫آره
‫بابات هم کوهنورد بود؟
‫حتماً تو مجلات زرد دیدمت
‫منظورت همون کوهنورده‌ست که ‫روی جلد اومده بود؟
‫بعد از دروغی که راجع‌به صعودش گفت ‫خودکشی کرد
‫آره، همون
‫اوه
‫شرمنده
‫تقصر اون مجله‌های زرده. ‫نذار رو مخت برن
‫- هی ‫- زرده ولی راسته
‫واقعاً خودش رو کشت؟
‫- از خودش بپرس ‫- نمی‌تونم
‫بپرس دیگه
‫حرف اینجور آدم‌ها برات مهمه؟
‫بابام آدم دروغگویی نبود
‫امکان نداشت خودشو بکشه
‫این حرف‌ها رو می‌زنی، ‫ولی خودت هم مطمئن نیستی، مگه نه؟
‫اگه به خاطر تو نبود،
‫هیچوقت اینجا برنمی‌گشتم
‫واقعاً؟
‫اولین باری که دیدمت، ‫حس کردم که شبیه هم‌ایم
‫نمی‌تونیم از مرگی که ‫شب و روزمون رو تسخیر کرده فرار کنیم
‫می‌خواستی پیش پدر مرحومت باشی
‫ته دلت این همیشه ‫اون چیزی نبود که می‌خواستی؟
‫واسه همین دعوتم رو قبول کردی
‫هیچوقت نمی‌خواستم برگردم اینجا
‫هیچوقت نمی‌خواستم آریسو رو ناراحت کنم
‫ولی ته قلبت حس دیگه‌ای داشتی
‫نه، من مثل تو نیستم
‫من همیشه می‌خواستم برگردم اینجا
‫دلم می‌خواد دیار مرگی که ‫پشت این سرزمین مرزی هست رو ببینم
‫می‌دونستم که زنده می‌مونی
‫تو...
‫تو کی هستی؟
‫منو می‌شناسی؟
‫آره
‫زندگیم رو وقف پیدا کردنِ ‫آدم‌هایی مثل تو کردم
‫کسایی که این صلاحیت رو دارن تا ‫یه شهروند شایسته باشن
‫شهروند؟
‫قبلاً هم این بازی‌ها رو انجام دادی، مگه نه؟
‫علی‌رغم وضعیتی که پاهات دارن ‫تونستی از بازی‌ها جون سالم به در ببری
‫نباید فراموش کرده باشی
‫یه درخواستی دارم
‫یه دختری هست که ‫می‌خوام با خودت به اینجا برگردونی
‫به جاش منم جهانی که ‫دنبالشی رو نشونت میدم
‫دنبال جهان آخرتی، نه؟
‫ماورای جهانی که بین مرگ و زندگیه،
‫جهانی هست که سرزمین حقیقی مرگه
‫حالا چی میگی؟
‫باهام معامله می‌کنی؟
‫واقعاً منو به خواسته‌ام می‌رسونی؟
‫- آره ‫- بگو چطور این کارو کنم؟
‫هنوز سایه‌ی پدر مرحومش ‫توی دلش سنگینی می‌کنه
‫اگه دعوتش کنی، میاد
‫دعوتش کنم؟
‫چطوری؟
‫بگو اینو بخوره
‫اونوقت به خواسته‌ات می‌رسی
‫حالا نظرت چیه؟
‫باشه
‫قبوله
‫اون یارو، ریوجی، ‫واقعاً دختره رو آورد
‫آریسو هم طبق نقشه‌ای که کشیده بودی اومد
‫آریسو محاله یوساگی رو تنها بذاره
‫عواطف انسانی ‫مثل رشته‌های نامریی‌ان
‫کافیه بکِشی‌شون تا عکس‌العمل نشون بدن
‫بعدش می‌خوای چیکار کنی؟
‫به نحو احسن از ریوجی استفاده می‌کنم
‫مهره‌ی ارزشمندیه
‫آدم عجیبی هم هست
‫دنبال جهان آخرته
‫از اون مهم‌تر، پیوند عاطفی‌ای ‫بین اون و یوساگی داره شکل می‌گیره
‫با کشیدن رشته‌های احساسی که بین‌شونه، ‫کنترلش می‌کنم
‫بازی بالاخره داره جذاب میشه
‫آدم ازت می‌ترسه
‫تعداد تیم‌های شرکت‌کننده به حد نصاب رسید
‫بازی شروع خواهد شد
‫« قطار نزدیک است »
‫« شروع بازی »
‫بازی «قطار مهارناپذیر»
‫قوانین بازی. ‫قطار به صورت خودکار حرکت می‌کند
‫تلاش کنید از واگن ابتدایی ‫به واگن انتهای قطار بروید
‫زمانی که آژیر توقف به صدا درآمد،
‫باید جهت پیروزی قطار را متوقف کنید
‫۳۰ ثانیه پس از ورود به ‫واگن بعدی و قفل شدن درها،
‫درون واگن اکسیژن، ‫یا گازی سمی آزاد خواهد شد
‫گاز سمی؟
‫این قانون شامل واگن ابتدایی نخواهد شد
‫گاز سمی در چهار واگن ‫از هشت واگن آزاد خواهد شد
‫لطفاً قبل از ورود به واگن،
‫تصمیم بگیرید که از ‫ماسک استفاده می‌کنید یا خیر
‫هر بازیکن پنج کپسول اکسیژن در اختیار دارد
‫لطفاً آنها را به ورودیِ ‫سمت راست ماسک خود متصل کنید
‫کپسول‌ها حاوی ماده‌ای خنثی‌کننده ‫برای گازهای سمی هستند
‫حق ندارید از ‫کپسول بازیکن دیگری استفاده کنید
‫همچنین، حق ندارید به ‫واگنی که ترک کردید برگردید
‫حالا کپسول‌ها را ‫دور بازوی خود بسته و
‫ماسک‌ها را بردارید
‫بازی شروع می‌شود
‫لطفاً به واگن بعد بروید
‫پرنده اون وسط چی میگه؟
‫اگه قناری بمیره،
‫می‌دونیم که گاز سمیه
‫که اینطور
‫تصمیم خود را بگیرید
‫حالا چیکار کنیم؟
‫سُهُتا
‫این که سمی نیست
‫وای!
‫یکی از کپسول‌ها رو از دست دادیم؟
‫نه، طوری نیست
‫چهارتا واگن سمی هست و ‫ما هم چهارتا کپسول داریم
‫لطفاً به واگن بعدی برید
‫تصمیم خود را بگیرید
‫سمی بود!
‫زنده می‌مونیم!
‫« واگن شماره‌ی سه »
‫تصمیم خود را بگیرید
‫چیکار کنیم؟
‫من نمی‌زنم
‫چرا؟
‫همه ترسیدن، بنابراین توی ‫چهار واگن اول ماسک می‌زنن
‫خالق بازی روی این حساب کرده که ‫گاز سمی رو توی چهار واگن آخر آزاد کنه
‫- می‌خوام بدون ماسک برم ‫- ولی اینجوری شانسیه
‫باید یه راه منطقی هم داشته باشه
‫الان توی واگن سوم‌ایم. ‫پنج‌تا واگن دیگه مونده
‫یعنی سه واگن با گاز سمی. ‫ما هم سه‌تا کپسول داریم
‫چیکار کنیم؟
‫ماسک نمی‌زنیم
‫اگه برادرت اشتباه کنه چی؟
‫- مشکلت چیه؟ ‫- آروم بابا
‫اگه سمی باشه ‫کاری ازت ساخته نیست
‫سمی نیست ‫خدایا شکرت!
‫خیالم راحت شد ‫زنده می‌مونیم
‫داره میره سمت آساکوسا
‫این مسیر در امتداد ‫اوموتساندو و آیاما‌ایچومه حرکت می‌کنه
‫معلومه عمرت رو تو مترو تلف کردی
‫اگه دفعه‌ی بعدی که ماسک بزنیم ‫گاز سمی آزاد نشه،
‫کارمون ساخته‌ست
‫تو انگار خیلی از قطار سرت میشه
‫آره
‫مثل اونایی که الان دیدیم ‫زمان می‌بره تا بمیریم
‫حدس من اینه که ‫یه گاز سمیِ سنگین‌تر از هواست
‫واسه پر کردن یه واگن ‫به حجم زیادی ازش نیازه
‫- خب؟ ‫- باید محفظه‌ای واسه نگهداریش باشه
‫واگن‌هایی که گاز سمی دارن ‫یه فضا واسه نگهداری‌شون می‌خوان
‫به نظرت کجا می‌تونه باشه؟
‫من از کجا بدونم؟
‫وقتی برامون نمونده. ‫باید تصمیم بگیریم
‫قطاری که رد شد...
‫شاید واسه ترسوندن ما بود
‫ممکنه بخوان ما رو بترسونن
‫امکانش هست!
‫اگه الان ماسک بزنیم ‫دیگه ماسک کافی نداریم
‫وایسید
‫خیلی مطمئن نیسم، ‫ولی این مدل واگن‌ها...
‫نباید پانتوگراف داشته باشن
‫پانتوگراف؟
‫روی سقف؟ ‫آره
‫به قطار این امکان رو میده ‫تا برق دریافت کنه
‫اگه پانتوگراف داشته باشه، ‫بخش بزرگی از سقف رو در بر می‌گیره
‫ولی این واگن‌ها نباید پانتوگراف داشته باشن
‫پس، منظورت اینه ‫فضایی واسه محفظه‌ی گاز هست؟
‫آره، به احتمال زیاد
‫به احتمال زیاد؟
‫چطور میشه بهش اعتماد کرد؟
‫تصمیم خود را بگیرید
‫چیکار کنیم؟ ‫حالا چی؟
‫- متأسفم! ‫- یونا!
‫کمک...
‫« واگن شماره‌ی پنج »
‫با این واگن، چهارتای دیگه مونده
‫هنوز دوتا واگن گازی سمی دارن و ‫ما هم دوتا کپسول داریم
‫این واگن چی؟
‫این واگن...
‫پانتوگراف داره
‫پس محفظه‌ای واسه گاز سمی نداره
‫« واگن شماره‌ی شش »
‫وایسا
‫این قفسه‌ها فرق دارن
‫- که اینطور ‫- چی شده؟
‫شرمنده. مدلش رو اشتباه حدس زدم
‫- چی؟ ‫- این یه واگن دیگه‌ست
‫بنابراین جای پانتوگرافش فرق داره
‫شرمنده. نمی‌دونم باید چیکار کنم
‫یعنی تا اینجای کار ‫شانس باهامون یار بوده؟
‫درسته ‫مرتیکه‌ی عوضی!
‫قدر عن بارت نیست!
‫- شنیدی؟ ‫- بسه!
‫وقت نداریم
‫تصمیم خود را بگیرید
‫دوتا کپسول داریم ‫« واگن شماره‌ی شش »
‫دوتا از واگن‌ها گاز سمی دارن
‫فرصتِ اشتباه کردن نداریم
‫پس، الله‌بختکی پیش بریم؟
‫آره
‫من بهش اعتماد دارم
‫منم همینطور
‫منم رو یوساگی حساب می‌کنم
‫شاید زنده موندیم
‫منم مشکلی ندارم
‫یا شانس یا اقبال
‫یالا، سمی باش، سمی باش، ‫سمی باش، سمی باش، سمی باش!
‫زنده‌ست!
‫این واگن سمی نیست!
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی