احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫مسلک برگ در برابر مسلک نور
‫فقط در یک صورت میشه به خشونت پایان داد
‫همه تو همه‌جای دنیا ‫باید دست از این کارها بردارن
‫خشونت تو وجود همه‌مون هست
‫مسلک برگ به‌معنیِ انکار این موضوع نیست، ‫ به‌معنی پذیرفتنشـه
‫کسانی که خشونت رو کنار می‌ذارن، ‫معمولاً خباثت درونش رو ‌خوب می‌شناسن
‫پس سفیدپوشان دنبال توئن
‫هر چقدر هم که بد باشن، ‫ ‫تنها محافظ واقعی‌مون ‫دربرابر ترولوک‌هان
‫این یکی آماده‌ست که جواب سوالات رو بده
‫- فکر می‌کردم آدم خوبی هستی ‫- بودم!
‫آسیبی به کسی نمی‌رسه
‫الان این نقشه‌ست یا امیدواری؟
‫اگه می‌خوای رهبرشون باشی ‫به هر دو نیاز داری
‫نمی‌خوام
‫من از ترولوک‌ها می‌ترسم
‫مگه یادتون نیست چه اتفاقی توی ‫بل تاین افتاد؟
‫نیروهای کمکی‌مون از راه رسیدن
‫شنیدم شما هم با اهالی باصفای دو رود ‫به اختلاف خوردین
‫اینا گروه مهاجم نیستن، ارتشن
‫چشم‌طلایی باید هرچه‌زودتر ‫مردمـش رو برای نبرد آماده کنه
‫چه بخواد چه نخواد
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫مراقب باشید
‫اول سنگ و بعد,,,
‫بعد چرم
‫خودمون می‌دونیم, ‫لُرد پرینِ خوب یادمون داده,
‫به این اسم صدام نزنید
‫حتماً، لرد چشم‌طلایی
‫اومدن!
‫- بجنبید! عجله کنید! ‫- ترولوک‌هان!
‫ترولوک‌ها اومدن!
‫ترولوک‌هان! ‫ترولوک‌های کثیف!
‫اینا ارابه‌ن؟
‫نه، اینا که ترولوک نیستن, ‫سلاح‌هاتون رو بگیرید پایین,
‫توئارتاها‌ن‌هان, ‫دروازه رو باز کنید,
‫موردی نیست, ‫می‌تونید وارد شید,
‫تا هروقت که به آتیش‌هامون نیاز داشته باشید، در اختیارتونن
‫و همچنین دیوارهامون
‫آرام, ‫ایلا,
‫پرین
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اومدم خونه
‫چه خبر شده؟ ‫رین کجاس؟
‫کار ترولوک‌ها بود,,,
‫دیشب
چقدر با شهر فاصله داشتید؟
‫فقط یه چند کیلومتر
‫فقط هم ما نبودیم
‫همه‌ی مردم از سرتاسر دو رود اومده بودن
‫آب لازم داریم
‫بله، برید
‫امشب میان سراغ‌مون
‫«چـــرخ زمــان» ‫ " فصل سوم - قسمت هفتم "
‫پرین بهم گفت شما گوشت نمی‌خورید، ‫نگران نباشید، همه‌ش رو درآوردم
‫ممنونم
‫پس برگ دوباره برگشته به درختش
‫دیگه وقتش بود بیام خونه
‫امیدوار بودم که یه روزی ‫دوباره توی راه پیدات کنم
‫این دفعه می‌آوردمت پیش خودمون
‫اگه می‌اومد، ‫احتمالاً تا الان مُرده بود
‫مثل پدربزرگ
‫مسلک برگ هیچوقت راحت نبوده
‫اما توئارتاهان‌ها همیشه ازش عبور کردن
‫مرده‌هامون رو دفن می‌کنیم و به ‫راه‌مون ادامه میدیم, مگه دیگه چی مونده؟
‫کجا میریم؟
‫چطوری؟ ‫بدون ارابه یا آدما واسه پر کردن‌شون؟
‫ببین، شاید الان فصل ریزش برگ‌ها باشه اما
به محض این که مردم، خالی بودنِ ‫درخت‌ها رو ببینن، تا بهار صبر می‌کنن
‫ارابه‌های تو هم دوباره پر میشن
‫شاید هنوز به تو یه امیدی باشه
‫این پسر خانه‌به‌دوشـه,,,
‫نسبت به بزدل بودنش، ‫خوش‌تیپـه
‫فکر,,, نکنم خوشش بیاد
‫حالا یه چیزی گفت
‫هیچ آییلی‌‌ای دامنش رو به ‫یه «گمراه» لکه‌دار نمی‌کنه
‫چشماتون رو ببندید
‫یه شاخه گل رو تو ذهن‌تون تصور کنید
‫صورتی
‫کی‌ می‌تونیم توپ آتیشی پرت کنیم؟
‫الان فرصت نداریم که ‫بافت جنگی یادتون بدیم
‫باید به من متصل بشید تا ‫بتونم از قدرت‌تون استفاده کنم و
‫با قدرت خودم ترکیب‌شون کنم
‫تو بلدی صاعقه پرتاب کنی؟ ‫اون یکی آی‌سدای بلد بود
‫دفعه قبلی که ترولوک‌ها اومده بودن
‫تو باید فرزانه‌ی جدید باشی
‫بافت‌هام رو می‌تونی ببینی, ‫یعنی می‌تونی احضار قدرت کنی,
‫کل هفته‌ هم بالا سر تمرینات‌مون بودی
‫خب که چی؟ انتظار داری ‫وارد ارتش کودکانت بشم؟
‫نمی‌خوای یاد بگیری چطوری از ‫قدرتت استفاده کنی؟
‫اگه به‌خاطرش مجبور شم ‫مشروب رو ترک کنم، نه
‫بهترین ویژگی نیزه‌ی زهرآلود اینه که ‫فقط کافیه بخوره به دشمن
‫جاش مهم نیست
‫پس خط دفاعی رو حفظ کنید
‫خط دفاعی کوفتی رو حفظ کنیم؟
‫چرا خودت حفظش نمی‌کنی؟
‫هرچی بیشتر خط دفاعی رو حفظ کنید، ‫خونواده‌تون بیشتر زنده می‌مونن
‫یه کمان بلند بده من تا کل شب ‫خط دفاعیت رو حفظ کنم
‫واقعاً فکر کردی می‌تونی کمان بلند رو بکشی؟
‫از تو خیلی بهتر می‌تونم
‫باشه پس, ‫کمان‌هاتون رو بردارید,
‫چطور پیش میره؟
‫همه‌مون می‌میریم
‫شاید از چیزی که فکر می‌کنی ‫بیشتر شانس داریم
‫یه احضارکننده‌ی دیگه پیدا کردم
‫مثل دخترا قدرتمنده
‫خون باستانی تو اعماقِ این کوهستان‌ها جریان داره
‫من اشتباه می‌کردم و ‫حق با تو بود
‫و امیدوارم این حرفم خیالت رو راحت کنه
‫وقتی که همه‌مون اینجا مُردیم
‫پرچم، نگا کنید
‫می‌دونم
‫عاشقشی
‫توی دو رود پرچم لازم نداریم، ‫اونم همچین پرچمی
‫به چندتا از روستایی‌ها گفتم که ‫ترولوک‌ها از گرگ می‌ترسن
‫با یه چیزی متحدشون کن
‫اگه آماده نباشم چی؟
‫معلومـه که نیستی
‫اگه دو رودی‌ها بهترین فرمانده رو می‌خواستن، ‫از آلانا پیروی می‌کردن
‫اگه بهترین مبارزها رو می‌خواستن، ‫از آییلی‌ها پیروی می‌کردن
‫دو رودی‌ها واسه این از تو ‫پیروی می‌کنن که چون تو از خودشونی
‫اگه تو می‌تونی با هیولاها مبارزه کنی، ‫پس اونا هم می‌تونن
‫پیغام رو به لرد لوک رسوندی؟
‫آره, دم ورودی کوهستان باهامون قرار گذاشت,
باهامون؟
‫مگه تو نمیای؟
‫اگه همینجا بکشیمش چی میشه؟
‫اگه بخوایم حریف ترولوک‌ها بشیم، ‫کمک‌شون رو لازم درایم
‫۲۰۰ تا نیرو توی واچ هـیل دارن
‫نیروی ماهر
‫جدی میگم فِیل
‫دو رودی‌
‫فرزند بورن‌هلد
‫قابلِ تحسینـه, ‫واسه جلوگیری از ورود گشت‌های ماست؟
‫کاملاً برعکس
‫ازت می‌خوام بهمون بپیوندید تا ‫با ترولوک‌ها بجنگیم
‫صدها ترولوک درست بالای همین تپه‌هان
‫مطمئنم دیده‌بان‌های خودت هم اونا رو دیدن
‫گفتن نهایتاً ده دوازد‌ه‌تان
‫شرط می‌بندم که اردوگاه شما هم، ‫مثل روستای ما پر از پناهنده‌ست
‫اگه ده‌ دوازد‌ه‌تا بودن، همچین اتفاقی می‌افتاد؟
‫ترولوک‌ها اومدن تا نابودمون کنن
‫امشب هم حمله می‌کنن
‫زیادی درمورد ترولوک‌ها ‫اطلاعات داری، دو رودی
‫من پیروی تاریکی نیستم
‫مهم نیست که چقدر دلت می‌خواد باشم
‫چرا باید همچین چیزی بخوام؟
‫تا راحت‌تر بتونی ازم متنفر باشی
‫مطمئن باش همین‌طوریش راحتـه، دو رودی, ‫تو پدرم رو کشتی!
‫متاسفم
‫از ته دلم متاسفم
‫تو هم بابت کاری که با ‫نتی کوثن کردی متاسفی؟
‫یه زن بی‌گناه توی اردوگاهت ‫زنده‌زنده سوزونده شده
‫اونم وقتی که زندانیت بود
‫- طرف ساحره بود ‫- نه، نبود
‫اون به‌خاطر سوگ تو مرد
‫همونطور که پدرت به‌خاطر سوگ من مُرد
‫بالاخره کی می‌خواد تموم بشه؟
‫زمان که عدالتِ نور برقرار بشه
‫این که دو رودی‌ها رو ول کنی که ‫قتل‌عام بشن، اسمش عدالت نیست
‫حتی انتقام هم نیست
‫خیانت به چیزهاییـه که ‫ادعا می‌کنی پاشون وایسادی
‫به چیزهایی که پدرت پاشون وایساده بود
‫پدر من برای نور مبارزه کرد، ‫دو رودی
‫چرا؟
‫چرا ما باید واسه‌ی تو مبارزه کنیم؟
‫چون کار درست همینـه
‫ببین، تو بیا دو رود، ‫به ما کمک کن,,,
‫بعد که نبرد تموم شد، ‫باهات میام
‫تا عدالت نور رو در حقم اجرا کنی
‫مگه واسه همین کار نیومده بودی اینجا؟
‫اومده بودی به این کوهستان‌ها تا دستگیرم کنی
‫جون افرادم رو سر ‫وعده‌ توخالی حروم نمی‌کنم
‫اگه ترولوک‌ها دخلت رو نیوردن، خودمون میاریم
‫اون یعنی چی؟ ‫اون که بعد از «پادشاه» اومده
‫یه اسمـه
‫«ایمون آل‌کار آل‌ثورین», ‫آخرین پادشاه مناثورن که
‫توی مبارزه با ترولوک‌ها کشته شد
‫درست همینجا
‫آل‌ثورین؟
‫مثل رند‌ آل‌ثور؟ کاراکارن؟
‫اگه این آخرین شبیـه که ‫ممکنه پیش هم باشیم
‫فکر کنم بالاخره کوتاه بیام و ‫بوسه‌ی دوشیزه رو بازی کنم
‫البته اگه هنوز می‌خواید
‫می‌دونستیم نظرت عوض میشه
‫شلغم آب‌پز یا انجیر تازه؟
‫انجیر؟ نور رو شکر
‫- خب، ازم درخواست می‌کنی؟ ‫- چه درخواستی؟
‫که دوباره پیوندمون رو قطع کنم
‫هنوز وقت تا نبرد هست
‫یه چندساعت آرامش می‌گیری
‫نگهش دار
‫اگه امشب آخرین شبیـه که پیش همیم،
‫نمی‌خوام حتی یه لحظه هم ازت دور باشم
‫درمورد انجیر هم دروغ نگفتم
‫ببین یکی از دانش‌آموزهام چی بهم داده
‫ای لاشی!
‫حسش می‌کنی؟
‫از طریق پیوندمون؟
‫که چقدر دارم حال می‌کنم؟
‫دوست داری، مگه نه؟
‫نه
‫اون قبلاً دوست داشت
‫من و تو,,,
‫رابطه‌مون کلاً فرق داره
‫اگه می‌خوای یواشکی پشت کسی سبز شی، ‫چاقوهات رو از آستین‌هات در بیار
‫وقتی منتظر مرگی، اصلاً بامزه نیستی
‫ترسیدن قبل نبرد که اشکالی نداره
‫پدر من همیشه می‌ترسه, ‫با کلی‌شون هم جنگیده,
‫تو می‌ترسی؟
‫معلومـه که نه
‫مگه با بچه طرفی؟
‫من از مردن نمی‌ترسم
‫از اتفاق قبلش می‌ترسم
‫همش چهره‌هاشون میاد جلوی چشمام,,,
‫که وقتی می‌فهمن من باعث مرگ‌شون شدم، ‫تو چشمام نگاه می‌کنن
‫بدون تو شرایط بدتر بود
‫- اصلاً نمی‌تونستن بجنگن ‫- حالا مجبورن
‫اینجا خونه‌ی اوناست
‫نه خونه‌ی تو
‫پس چرا داری واسش می‌جنگی؟
‫می‌دونم به‌خاطر من نیست
‫شاید چون تو بهش شک داری و
‫بیشتر مردها ندارن
‫شاید چون دوست تو توی شیپور دمید و ‫افتخارش رو از من دزدید
‫شاید هم چون از امیدهای واهی خوشم میاد
‫درهرصورت، من اینجام
‫خوشحال باش
‫نمی‌خوام مردنت رو ببینم
‫نمی‌بینی, ‫بیشتر از تو زنده می‌مونم,
‫جدی میگم
‫ببین، اگه من برات مهمم، ‫همین الان برو
‫تا فرصت داری
‫خواهش می‌کنم
‫بستگی داره
‫واسه این می‌ترسی که ممکنه دوباره ‫تبرت رو بکنی تو من؟
‫همونطوری که کردی تو زنت؟
‫بسـه!
‫دیگه داری زیاده‌روی می‌کنی فِیل
‫از اینجا برو
‫- جدی میگم! برو دیگه ‫- مجبورم کن
‫شاید بفهمی که من به کسی نیاز ندارم که نجاتم بده
‫با اراده‌ی خودم می‌جنگم
‫درست مثل همه‌ی کسایی که اینجان
‫درست مثل زنت
‫لایق احترام قبل از نبرد و ‫افتخار بعدش هستیم
‫عذاب وجدانت رو برای دشمنایی که ‫فرار می‌کنن نگه‌ دار
‫ببین چطوری باهام بازی می‌کنه,,,
‫اگه بوسه‌ی بدی بود، ‫نیزه رو می‌بریم داخل,,,
‫اگه بیشتر از این ادامه بدیم ‫می‌میره,,,
‫یادمون رفت از خانم صاحب‌خونه ‫اجازه‌ی بازی بگیریم
‫آره
‫مردای زیادی موقع بازی بوسه‌ی دوشیزه مُردن؟
‫زن‌ها هم مُردن
‫پس با نگه داشتن بازی ‫درواقع جونم رو نجات دادین
‫دِین‌تون رو ادا کردید
‫دیگه آزادید که برید خونه
‫گول زدن یه آییلی واسه ادا کردن دِینش ‫کار بی‌شرمانه‌ایـه
‫یه‌لحظه، خواهر
‫اون از بازی استفاده کرد تا ‫قبل از جنگ ما رو بفرسته بریم
‫جون خودش رو به خطر انداخت تا ‫جون ما رو نجات بده
‫جون جفت‌مون
‫دِین چیاد ادا شد
‫اما من دوباره مدیونتم سازنده
‫هرجایی که اون بره، ‫منم میرم
‫دیدم جفت‌تون داشتید با آلانا سدای تمرین می‌کردید
‫کوثن‌ها توی احضار قدرت هم ‫به‌ هیچ دردی نمی‌خورن
‫این حرف رو نزن
‫پس چرا مت باهات نیومد خونه؟
‫- اون,,, ‫- شیپور والریـه
‫برادرتون توش دمیده
‫الان دیگه قهرمانیـه واسه خودش,
‫شبیه مثانه‌ی گوسفنده!
‫مطمئنم صداش هم شبیه‌شـه!
‫بزودی کُلی آواز براش می‌سازن؛ ‫شما می‌تونین جزو اولین‌ها باشید!
‫مثلاً چی؟ مت و مثانه‌ی گوسفند؟
‫یا گوسفند باز!
‫ترولوک‌ها! ‫ترولوک‌ها بالای کوه‌ان!
‫حداقل ۵۰۰ تا مشعلـه
‫حتماً پیروان تاریکی هم همراه‌شونن!
‫لازمـه نقشه‌مون رو عوض کنیم؟
‫۵۰۰ یا ۵۰۰۰ ترولوک‌‌ یا پیروان تاریکی، ‫همه‌شون یه‌جور به درک واصل می‌شن,
‫همه‌ی پُل‌ها رو خراب کردیم؛ ترولوک‌ها ‫از آب‌های عمیق می‌ترسن
‫تنها راهی که برای رسیدن ‫به این‌جا دارن کوهستـانه!
‫باید همون‌جا کلک‌شون رو بکنیم
‫باید یه‌جوری حالشون رو بگیریم که ‫عقب‌نشینی کنن و برن
‫اگه نتونستیم تو ورودی کوهستان جلوشون رو ‫بگیریم، می‌ریم جلوی ورودی شهر,
‫اگه باز نشد، می‌ریم وسط روستا
‫اونجا هم نشد، میایم همین‌جا، ‫واین‌اسپرینگ و اگه,,,
‫ببخشید، اما من نمی‌فهمم چرا گفتین بیایم این‌جا
‫ما علاقه‌ای به مبارزه نداریم
‫حتی توی همچین شرایطی
‫اگه مجبور نبودم همچین پیشنهادی نمی‌دادم
‫اما هیچکس به اندازه‌ی «تواسان‌ها» سریع نیست
‫ببینید، اون سری که ترولوک‌ها به‌مون حمله کردن
‫«محفل زنان» یه تونل به بیرون روستـا ایجاد کردن
‫از داخل واین‌اسپرینگ به دلِ کوهستان
‫اگه داشتیم شکست می‌خوردیم، قول می‌دی ‫بچه‌ها برداری و فرار کنید؟
‫این فرزندان بذرِ حیاتِ این قوم‌اند
‫باعث افتخارمـونه
‫ممنون
‫هرکسی بره سرِ موقعیت‌ش
‫نور حافظ‌تون باشـه
‫تا وقتی که ترولوک‌ها می‌تونن
‫از «دروازه»‌ها نیروی کمکی بیارن، ‫هیچ نقشه‌ای فایده نداره,
‫مجبورم برای همیشه ببندمش,,,
‫- منم باهات میام ‫- اگه بیای این روستا نابود می‌شه
‫خودمون از پسـش برمیایم
باشه
‫اما وقتی که بستیش، برنگرد این‌جا
‫برو «استراحتگاه» و خودت رو احیاء کن
‫الان بهم دستور دادی؟
برای امشب سه‌تا مبارز کمتر یا بیشتر چیزی رو تغییر نمی‌ده
‫اما یک کتاب خیلی چیزها رو تغییر می‌ده، ‫اگه شکست بخوریم,,,
‫تو می‌تونی کاری کنی اسم‌شون شنیده بشـه
‫و شاید اینطوری آیندگـان از ‫داستان ما با خبر بشن و درس بگیرن
‫تا اگه تاریکی رفتن سراغ‌شون، ‫بتونن پیروز بشن
‫حواست به خودت باشه لویال
‫فرزند آرنت، فرزند حالان
‫عجب اسم‌ گوش‌نوازی!
و من قسم می‌خورم تا نام تو نیز گوش جهانیان را نوازش کنـد
‫لُرد پرینِ چشم‌طلایی
‫اینطوری صدام نکن!
‫لُرد پرین,,,
‫شمشیرت رو ببینم!
‫خیلی تیزه، آفرین!
‫ورودی رو مسدود کنید
‫♪ ما راه پدران‌مان را ادامه می‌دهیم، ♪ ‫♪ همان راهی که مادران‌مان ♪
‫♪ با ایثار و خون خود هموار ساختند ♪
‫♪ در زمانی دور ♪
‫♪ بخوانید برای مانترن، ♪
‫♪ بِگِریید، بر خونه ریخته‌ی آمون بِگِریید ♪
‫♪ زاری کنید، برای مانترن زاری کنید ♪
‫♪ در زمانی دور ♪
‫مکسیم، آماده باش!
‫کمان‌داران، تیرها آماده!
‫کمان‌ها را بکشید
‫رها کنید!
‫- مکسیم دوباره! ‫- تیرها آماده
‫کمان‌ها رو بکشید؛ ‫رها کنید!
‫تیرکمون‌های دو رود واقعاً حرف ندارن
‫حالا سپرهاتون رو بیارید بالا!
‫از هم‌ محافظت کنید!
‫مقاومت کنید! مقاومت کنید!
‫چندتا بیشتر نیستن؛ همه‎‌شون هم توی چشم‌ان
‫غربی‌های کسخل! ‫حتی آدم بدهاشونم پخمه‌ان,,,
‫نیروی کمکی نیاز داریم
‫- به همین زودی؟ ‫- دستورِ اربابـه!
‫باید سریع از شر دروازه خلاص بشیم
‫قبل از این‌که نیروهای کمکی‌شون از راه برسن
‫مکسیم، حالا! ‫مکسیـم!
‫کمانداران، به دنبال من,
‫حواستون به من باشه, ‫کمانداران، تیرها آماده,,,
‫کمان‌ها را بکشید
‫رها کنید
‫تیرها آماده، کمان‌ها رو بکشید ‫رها کنید!
‫دارن از موانع عبور می‌کنن!
‫مکسیم، حالا!
‫بهم متصل شید
‫برید عقب؛ برید,,,
‫- برید عقب! ‫- عقب‌نشینی!
‫قراره کُلی واسه‌مون قیافه بگیره!
‫چقدر از صاعقه بهتر بود!
‫همین بود؟ تسلیم شدن؟
‫اگه شانس باهامون یار باشه!
‫برو
‫ببین روستا در چه حالـه
‫ما حواس‌مون به این‌جا هست
‫برو
‫آلانا؟
‫آلانا؟ دیدی کجا رفتن؟
‫عقب‌نشینی کردن!
‫عقب‌نشینی؟ اونم ترولوک‌ها؟
‫نه, یه‌جای کار می‌لنگه!
‫زره، انضباط نظامی,,, ‫ترولوک‌ها اینجوری مبارزه نمی‌کنن
‫انگار یکی داره کنترل‌شون می‌کنه!
‫چی شده؟
‫آلانا! پُشتت!
‫آلانا! یکی کمک کنه!
‫ببریدش یه‌جای من
‫نذارید بمیـره!
‫از هم محافظت کنید!
‫ زود، ببریدش یه‌جای امن ‫ و حواستون بهش باشه
‫دیزی، بیا داخل!
‫آی‌سدای‌ت چیزی‌ش شده؟
‫زخمی شده!
‫ترولوک‌ها! برگشتن!
‫بدون آی‌سدای‌ها نمی‌تونیم بجنگیم! ‫باید فرار کنیم,
‫ما که سرباز نیستیم
‫پیروزی نبرد رو سربازها رقم نمی‌زنن!
پیروزی رو کسانی رقم می‌زنن که
‫از شدت نادانی، شکست رو باور نمی‌کنن
‫اونقدر یک‌دنده‌ان که تا لحظه‌ی آخر کوتاه نمیان
‫اونقدر سرسخت‌ان که نمی‌ذارن چرخ زمان ‫بدون مقاومت و مبارزه از پا درشون بیاره,
‫بگید ببینم!
‫مردم دو رود می‌تونن این نبرد رو پیروز بشن یا نـه؟
‫می‌تونین؟
‫چطوری ببندیمش؟ ‫در و پیکر که نداره!
‫نهالِ آونده‌سورا!
‫بکش عقب, ‫همه‌چی رو دستمالی می‌کنی!
‫فقط از اون سمت دروازه می‌شه بست‌ش!
‫بین و چیاد، دوشیزگان نیزه‌دار، ‫از من محافظت می‌کنید؟
‫پرین!
‫مکسیم! ورودی کوهستان؟
‫بدون آلانا نتونستیم حفظ‌ش کنیم
‫تا جایی که تونستیم مقاومت کردیم؛ ‫مردم‌ت حسابی سربلندت کردن!
‫نباید بذاریم وارد روستا بشن!
‫بدون آی‌سدای هیچ کاری از دستمون برنمیاد
‫- تعدادمون کافی نیست, ‫- می‌دونم
‫دخترها، می‌تونین همون کاری که ‫دفعه قبل کردین رو دوباره انجام بدین؟
‫«قدرتِ درمان»
‫داریم سعی‌مون رو می‌کنیم
‫نمی‌دونم چی شده,,,
‫- کار,,,کار نمی‌کنه, ‫- اشکالی نداره
‫امروز حسابی غوغا کردین!
‫به‌تون افتخار می‌کنم
‫ببخشید
‫صدای شیپور از کجا میاد؟ مال کیـه؟
‫سفیدپوشان! ‫پرچم صلح دستشونه!
‫دروازه رو باز کنید
‫اومدن, حرومزاده‌ها بلاخره اومدن!
‫اومدی!
‫تصمیم درست همین بود
‫چطوری اومدین؟
‫از راه کوهستان
‫ترولوک‌ها رو هم دیدین؟
‫کدوم ترولوک‌ها؟ کوهستان خالی بود
‫یه ساعت پیش اون‌جا بودن!
‫امکان نداره خالی باشه
‫پدن‌فین! اونم با شماست؟
‫فین از پیروان تاریکیه!
‫دروازه‌ها رو ببندید
‫نذارید بیان داخل
‫حـملـه!
‫کمانداران، بزنیدشـون! بزنیدشـون!
‫عجله کنید, دیوار دفاعی تشکیل بدید ‫نذارید پیش‌روی کنن!
‫بچه‌ها عجله کنید؛ برید سر موقعیت‌هاتون
‫نمی‌دونستم فین پیرو تاریکیه!
‫باید می‌دونستی!
‫برید, برید,
‫محفل زنان؛ خط دفاعی رو حفظ کنید
‫- آرام؟ ‫- بله؟
‫- وقتشه؟ ‫- بزنید بریم
‫نترسید!
‫شاین، نیروی کمکی می‌خوایم!
‫چقدر دیگه می‌رسن؟
‫- این‌جا چه‌خبر شده؟ ‫- آی‌سدای‌ها,
‫از کنارم جم نخور
‫باید بریم توی اعماق جنگل
‫آره
‫فرار کنید!
‫همه امشب به‌خاطر من جون ‫خودشون رو از دست می‌دن!
‫همه رو نا اُمید کردم
‫شکست فرصتی برای رها شدنـه!
‫چون دیگه چیزی وجود نداره که ازش بترسیم!
‫حاضری برای دو رود چیکار کنی؟
‫هرکاری!
‫پس بهشون نشون بده!
‫- پشتِ من بمون ‫- اینقدر از من,,,
‫اونایی که زنده می‌مونن رو بکش
‫دو رودی‌‌ها، همه به من گوش کنید ‫مقاومت کنید!
‫تسلیم نمی‌شیم
‫مقاومت کنید
‫برای «دو رود»
‫جلوشون رو بگیرین!
‫بیرون‌شون کنین!
‫عاشقِ این «محفل زنان» شدم!
‫برید کنار بچه‌ها
‫شما بودید!
‫به‌خاطر مامان!
‫خیلی زیادن!
‫بکُشش!
‫چرا؟ چرا اینکارو کردی؟ ‫چرا اینقدر از ما بدت میاد؟
‫ازتون بدم میاد؟ ذره‌ای برام اهمیت ندارید
‫این‌جا هم برام اهمیتی نداره
‫ارباب بزرگ می‌خواد «دو رود» با خاک ‫یکسان بشه تا اژدهای دوباره متولد شده
‫بفهمه وارد چه بازی‌ای شده,,,
‫عالیه!
‫هرکاری دلت می‌خواد با من بکن
‫هزاران هزار ترولوک دارن ‫از دروازه میان این‌جا
‫امسال دیگه خبری از جشن ‫بل‌ تاین و فانوس‌هاتون نیست,
‫ظاهراً نیروهای کمکی‌تون دیگه قرار نیست بیان!
‫همین‌هایی که این‌جان برای شکست‌تون کافیه!
پس چرا انقدر بوی ترس میدی؟
‫می‌بینی؟
‫ما همه‌مون چوپان و کشاورزیم، ‫هیچ سربازی بین‌مون نیست
‫و تنها کسی این‌جا که از مرگ می‌ترسه,,,تویی!
‫یه پیشنهاد برات دارم!
‫نه!
‫من یه پیشنهاد برات دارم!
‫می‌خوای زنده بمونی؟
‫فقط یه چاره داری!
‫ارتش‌ت رو از این‌جا ببر!
‫می‌دونم می‌تونی کنترل‌شون کنی
‫تمام این مدت تو داشتی کنترل‌شون می‌کردی!
‫برید، فرار کنید و هیچوقت برنگردین
‫یا می‌تونی خیلی راحت و الکی همین‌جا بمیری!
‫یعنی بهم اعتماد داری که سر قولم می‌مونم؟
‫مطمئن باش اگه تو ‫به قولت عمل نکنی، من می‌کنم!
‫جنجگو، جنجگو!
‫آفرین ویـل!
‫ما رو هم با خودتون می‌برین برج؟
‫نه,,,
‫گمون کنم سرنوشت، ‫برنامه‌های بزرگ‌تری برای ما داره,
‫حالا که شما دو بار من رو از مرگ نجات دادید,
‫شماها با تعمیر دیگ و قابلمـه خرج زندگی‌تون ‫رو در میارین درسته؟
‫چون تا جایی که می‌دونم دو رود به یه ‫آهنگر جدید نیاز داره,
‫اگه بخوای این‌جا بمونی,,,
‫بهش گفتم!
‫بهش گفتم بعدش بره خونه
‫کتاب‌ش رو نبرد,,,
‫می‌دونست هیچوقت قرار نیست برگرده
‫«زندگی، رؤیایی‌ست که همگان ناگزیر باید از آن ‫بیدار شوند، پیش از آن‌که رؤیایی نو آغاز شود»
‫باشد که روح تو از آب و سایه بهره‌مند باشد، ‫فرزند آرنت، فرزند حالان
‫عجب اسم گوش‌نوازی!
‫چرخ زمان به چرخش در آمد،
‫و عقاب سرخ مانترن به گرگی تبدیل شد,
‫مردم دو رود با رهبری یک آهنگر، ‫در تنهایی خویش،
‫به نبرد تاریکی رفتند,
‫مردی که رهبری را نه از برای قدرت،
‫که برای خواست مردمانش پذیرفت,
‫مردمان دو رود
‫ما یه قراری داشتیم
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫آیا همونطور که قول دادی، ‫در برابر عدالت نور زانو خواهی زد؟
‫تعجبی نداره اسم خودتون رو گذاشتین ‫«فرزندان»، اصلاً بلد نیستین بشمرین,,,
‫نه, نه, بس کنید,
‫باهاتون میام
‫زده به سرت؟ میخوان بکُشنت!
‫انتخاب خودشونه!
‫مثل انتخاب شما برای مبارزه کردن!
‫انتخاب منم اینه که به این جنگ پایان بدم
‫می‌تونی این رو درک کنی؟
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی
‫آشوب تا وقتی ادامه داره ‫که یکی داد بزنه «دیگه کافیه!»
‫نه! ولش کنید!
‫مردی شرافت‌مند،
‫مردی که داغ خانواده‌ش رو دیده بود،
‫اما اندوهش رو به صلابت بدل کرد
‫و پناهِ بی‌پناهان شد
‫پرین آیبارا,,,
‫دوستِ من
‫درود بر پرینِ چشم‌طلایی
‫لُردِ دیار دو رود
‫درود بر لُرد پرین!
‫لُرد پرین، لُرد پرین
‫لُرد پرین، لُرد پرین، لُرد پرین
‫لُرد پرین، لُرد پرین
احسان فیلم ehsanfilm ارائه ای از رسانه اینترنتی